|
Bezwzględnie konieczne jest zbudowanie relacji prawdziwie partnerskich, w których strony zachowują swoją odrębną tożsamość i jednocześnie uznają wzajemność zobowiązań. Wiedza Strefy Ogłoszenia   Indeks postaci
aktualizacja: 06.04.2011
Polska ma silne tradycje ekonomii społecznej. Warto więc wspomnieć teoretyków i praktyków, do których ciągle można się odwoływać, choć wielu z nich dawno zostało zapomnianych.
Dlatego też Leksykon postaci polskiej ekonomii społecznej będzie systematycznie poszerzać się nie tylko o sylwetki osób zajmujących się obecnie tą problematyką, ale także o postacie z polskiej historii, których nie wypada nie znać. Polskie korzenie ekonomii społecznej opisane zostały w publikacjach serii wydawniczej Ekonomia Społeczna Teksty pt. "Szkic do historii ekonomii społecznej w Polsce" oraz "Pieniądze a tożsamość społeczników". Wszystkie pozycje serii dostępne są w Bibliotece portalu. B C K P S W Edward Abramowski (1868–1918) – polski myśliciel polityczny, filozof, psycholog i socjolog. Bliski przyjaciel Stefana Żeromskiego, pierwowzór Szymona Gajowca w powieści "Przedwiośnie". Wielki teoretyk, prekursor zarówno ruchu stowarzyszeniowego, jak i ruchu spółdzielczego ks. Wacław Bliziński (1870–1944) – twórca sukcesu ekonomicznego gminy Lisków w zaborze rosyjskim, do której przybył na przełomie wieków i zachęcił mieszkańców do współpracy założono Spółdzielnie Spożywczów, która powoli rozrastała się o mleczarnię, piekarnię, Stowarzyszenie Zbożowe czy Stowarzyszenie Budowlane, a także podjęto wiele inicjatyw edukacyjnych i kulturalnych). Stefan Bratkowski (ur. 1934) – publicysta zaangażowany w promocję aktywności obywatelskiej i ekonomicznych działań opartych na współpracy. Autor wielu książek w tym aktualizowanej "Kilka sposobów na niemożliwość, czyli poradnik dla tych, którzy nie wiedzą, że nic się nie da zrobić". August Cieszkowski (ur. 1814) – filozof, działacz społeczny i narodowy. Poseł na Sejm Pruski i prezes Parlamentarnego Koła Polskiego. Zwolennik udziału robotników rolnych w zyskach. ks. Jan Aloizy Ficek (ur. 1790) – w czasach zaboru Pruskiego na ziemiach śląskich stosował świeckie metody pozyskania kapitału finansowego na budowę kościoła, przyczyniając się do znacznego ożywienia życia społecznego w swojej parafii, a nawet do umocnienia tożsamości narodowej. ks. Ignacy Kłopotowski (1866–1931) – polski prezbiter katolicki prowadzący działalność charytatywną, wydawca prasy katolickiej, założyciel Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Loretańskiej, od 2005 błogosławiony. O działalności ks. Kłopotowskiego pisze Piotr Frączak > dr Karol Marcinkowski (1800–1846) – przywódca polskiej pracy organicznej w Wielkopolsce, inicjator i współtwórca słynnego polskiego Bazar w Poznaniu ("w celu podniesienia przemysłu oraz wpływania na postęp rolnictwa i ułatwienia zbierania się licznej publiczności w zamiarach dobroczynnych") Towarzystwa Naukowej Pomocy (1841). Konrad Prószyński (1851–1908) – Kazimierz Promyk (bo pod takim pseudonimem znany jest Konrad Prószyński) to samouk, który w dużej mierze sam wymyślił i zorganizował z sukcesem coś, co dziś można by uznać za przedsiębiorstwo społeczne o efektach na niespotykaną skalę. Historię sukcesu Konrada Prószyńskiego przedstawia Państwu Piotr Frączak > ks. Stanisław Staszic (1755–1826) – współtwórca ruchu stowarzyszeniowego (towarzystw naukowych m.in. prezes Towarzystwa Przyjaciół Nauk), prekursor ruchu spółdzielczego (założył w w 1816 r. Hrubieszowskie Towarzystwo Rolnicze). Franciszek Stefczyk (1861–1924) – założyciel w 1889 pierwszej na ziemiach polskich wiejskiej spółdzielni oszczędnościowo-pożyczkową wg wzoru Raiffeisena i propagator "kas stefczyka" na wsi galicyjskiej. Działacz struktur organizacyjnych spółdzielni rolniczych. ks. Augustyn Szamarzewski (1832–1891) – kaznodzieja, który swoich kazaniach jak i działaniach myślał z jednej strony o sprawie narodowej, z drugiej zaś o poprawie bytu materialnego lokalnej społeczności. Pomysłodawca kasy zapomogowo-pożyczkowej przy "Towarzystwie rzemieślniczym czyli przemysłowym pod opieką św. Józefa". O sukcesie ekonomii społecznej w Poznańskiem w wieku XIX opowiada Piotr Frączak > ks. Piotr Wawrzyniak (1848–1910) – jeden z głównych aktorów "najdłuższej wojny nowoczesnej Europy", czyli walki polskich obywateli zaborów pruskiego o własna tożsamość. Współzałożyciel i aktywny uczestnik wielu towarzystw ( np. Towarzystwo Przemysłowe, Towarzystwo Oświaty Ludowej), inspirator wielu inicjatyw edukacyjnych i kulturalnych), twórca Banku Ludowego i Związku Spółek Zarobkowych. Jeżeli nie ma w tym indeksie postaci, której szukasz, albo uważasz, że należy coś dopisać lub zmienić w informacjach o zamieszczonych osobach, prosimy o kontakt z redakcją portalu.
KOMENTARZE (0) / DODAJ KOMENTARZ
polecane ekonomia społeczna - teoria |